Składanie wyrazów przez dziecko
Łącznie oczywiście z ich położeniem, a pozostała część słowa byłaby uzupełniana w drodze asymilacji pamięciowej. Obydwie te możliwości nie wykluczają się nawzajem, zwłaszcza jeżeli uwzględnimy przypuszczalne różnice indywidualne. Badania tachistoskopowe ujawniły przy tym, że przy ujmowaniu wzrokowym słów bardzo długich lub słów pozbawionych sensu, zaznaczają się dwa typy uwagi, tzw. uwaga unieruchomiona i uwaga płynna. Przedstawiciele pierwszego typu ograniczają się do próby rozpoznania pewnej tylko części słowa, np. początkowej lub końcowej, natomiast typ drugi usiłuje i w tych warunkach ująć całość słowa, co w rezultacie musi prowadzić łatwo do omyłek. Mówiąc dotychczas o procesie czytania, spotkaliśmy się już z różnicą między czytaniem głośnym a czytaniem cichym lub raczej bezgłośnym. Badania dokładniejsze wykazały, iż mechanizm czytania jest w obu przypadkach odmienny. Przy czytaniu głośnym dokonują się jak gdyby dwa czytania równocześnie, których zakresy nie pokrywają się dokładnie ze sobą; chodzi tu mianowicie o czytanie głosem i czytanie wzrokiem.
Podobne strony: Psychodydaktyka czytania i nie tylko.